සඳ උනත් වැලපේවී ....

අඳුර ඉකිබිඳින
දිනක සඳ හිනාවෙන
අයුරු දැක දුක් සුසුම්
හෙලනු කුමකටද පොළව ....

සඳට තේරෙයි දිනක
ප්‍රේමයේ විරහ දුක
නෙළුම් මල් හිනාවෙන
වැවු දියට වැටුනාම....

සිඳුණු පසු දිය දිනක
හසුව රුදු නියඟයට
සඳ උනත් වැලපේවී
ඉරි තැලුනු පොළව දැක ....

අයදිමි .....

සඳට තරු මුණ ගැහෙන අවසාන රාත්‍රිය
නොවෙයි මේ හිතවතී පිසගන්න නේත්‍රය
හිතට හීලෑ නැතිද මතක බිඳු මාත්‍රය
නොදැනෙනා ලෙස කරමි හිතේ තෙත මාත්තුව ...

හිත පෙලන වෙලාවක දැනෙන මේ තෝන්තුව
විනිවිදියි හද ගැඹුර තනිවු විට දෑස් මත
නිමා කරලනු සොඳුර දැනෙන මේ කාන්සිය
අයදිමි නුඹෙන් එක වචනයක සාත්තුව ...

පෙම් කතා කෙටියෙන් ....

නුඹට දුක දැනෙනවා

ඇති මටත් වැඩියෙන්

අපට අප නැති උනත්

හෙටත් මේ හැටියෙන්

මතක් කර සතුටු වෙමු

පෙම් කතා කෙටියෙන් ....

රිදෙන විට නොරිද්දන

නුඹට හිත වැඩියෙන්

ලංවෙන්න හේතු තව

ඕනේද සැකෙවින්

නුඹෙන් ලද සෙනෙහසට

ණයගැති මතු මං  ...

මුණ ගැසී දොඩමලුව

හෙටත් අපි මෙලෙසින්

නුඹේ ඇස් තෙත් උනොත්

මා නිසා කඳුළින්

වාවගනු බැහැ සොඳුර

නුඹට ලැදි හිත පෙම් ....

එන්න ඒ ගංතෙරට..

වලාකුළු ඉරාගෙන
සඳ  ඇවිත් හිනාවෙන
දිනක හිත හදාගෙන
එන්න ඒ ගංතෙරට..

අපි එදා මුණගැහුනු
පෙමින් හදවත් බැඳුණු
අතීතය ගිල්වන්න
එන්න ඒ ගංතෙරට..

ගලා යන මේ කඳුළු
ගඟ දියට බර නැතිලු
හිතේ දුක පාකරමු
එන්න ඒ ගංතෙරට...

මතකයන් පමණක්ම
අපි අපේ කරගනිමු
ඉදින් අප සමුගනිමු
එන්න ඒ ගංතෙරට ...

පිපුණු මල් ...

පිපුණු මල පරවෙන

බව හොඳින් දැන දැන

සමනල්ලු ආදරේ

පතනවලු මල්වල...

පරවෙද්දි ඉගිලෙන

බව හොඳින් දැන දැන

මල් උනත් ආදරේ

කරයි සමනල් වෙත...

වස්සාන හීනයයි......

වස්සාන හීනයයි
ඉදින් අවසන්  උනේ
හිත්වාන බිඳ දමා
ඔබයි පිටමං උනේ...

මේ තරම් රිඳවන්න
ඇයිද ඔබ ලංවුනේ
කියනවද ඉන්න හැටි
හිත හදන් ඔය වගේ ...

ඇයි මෙහෙම සරදම් .......

දිනක සඳ අමාවක
තනිව හුදකලාවක
බදා ඝන කළුවර
බිදුණු පෙම ගැන සිත
හැඬූ හැටි සිහිකර
හිනා වුනි හදවත
අදත් පෙර වාගෙම ...

අපෙ පෙම අවසන
ගතවෙලා දෙවසර
ඔබේ අත හිමි ඇය
මගේ සිත නැඟි පෙම
නාඳුනන එක ගැන
පුදුම නැහැ හිතවත ...

නමුත් පෙම් කල බව
දිවුරමින් කියු ඔබ
හමුවෙද්දි මඟ තොට
ඇයට තව තුරුළුව
නාඳුනන ලෙස යන
විටයි දුක මා ගැන ...